禁语 Большой китайско-русский словарь Поделиться: Большой китайско-русский словарь _ 1) 禁止相聚谈论。 语本《史记‧秦始皇本纪》:“丞相李斯曰:‘有敢偶语《诗》《书》者弃市……’制曰:‘可。 ’”裴駰集解:“禁民聚语, 畏其谤己。 ” 2) 指被禁止的话。