拋躲

Большой китайско-русский словарь

Большой китайско-русский словарь

_

pāo duǒ

拋开、遗弃。

宋.向滈.如梦令.谁伴明窗独坐词:「灯烬欲眠时, 影也把人拋躲。 」

明.汤显祖.还魂记.第十六出:「断烟中见水阁摧残, 画船拋躲, 冷秋千尚挂下裙拖。 」

亦作「拋趓」、「拋嚲」、「拋离」。